Damian Ciesielski photography

Tankowanie w powietrzu, dn. 06.12.2011 r.

2011-12-06T20:42:00.000+01:00

W dniu 06.12.2011 r. między 12:00 a 15:00 odbyły się ćwiczenia w tankowaniu w powietrzu. Całe manewry miały miejsce w strefie DORA, mniej więcej w trójkącie miast Radomsko-Bełchatów-Wieluń. W ćwiczeniach brały udział polskie myśliwce F-16 z baz lotniczych w Łasku i Krzesinach, a cysterną był holenderski KDC-10 o rejestracji T-235.

600/Obraz%2B241.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em">

Dzień Spottera, Czerwiec 2011 - Katowice-Pyrzowice, cz. I

2011-06-30T19:33:00.002+02:00

Dzień Spottera w Porcie Lotniczym Katowice-Pyrzowice - 29.06.2011

Boeing 787-800 w Polsce!

2011-06-25T09:41:00.000+02:00

Kolejny ważny dzień dla Okęcia. W dniu 24 czerwca 2011 roku odwiedziło je najbardziej wyczekiwane dziecko ze stajni Boeinga, model 787.

Embraer 195 LOT - SP-LNB - dostawa: 24.06.2011

2011-06-24T21:00:00.000+02:00

Wizyta Boeinga 787 Dreamliner na warszawskim lotnisku przyćmiła dostawę drugiej sztuki Embraera 195 dla Polskich Linii Lotniczych LOT. Maszyna wylądowała na Okęciu o godzinie 16:10, przyleciała jako LOT9002 z Malagi.

Air Force One w Warszawie, 27-28.05.2011

2011-05-29T12:24:00.000+02:00

Warszawa-Okęcie, dn. 14.05.2011

2011-05-19T21:56:00.000+02:00

Warszawa-Okęcie, dn. 14.05.2011

2011-05-15T10:47:00.000+02:00

Warszawa-Okęcie, 17.04.2011

2011-04-28T18:13:00.001+02:00

Warszawa-Okęcie, dn. 31.03.2011

2011-04-01T13:44:00.002+02:00

Przy okazji pobytu w Warszawie, pogodny poranek zachęcił mnie do odwiedzenia miejscówki przy ulicy Wirażowej :) Oto efekty:

Airbus A380 w Polsce!

2011-03-19T16:28:00.000+01:00

Jakoś tak na początku lutego padło hasło: "A380 na Okęciu!!!". Początkowo mało kto w to wierzył i mnożyły się liczne wątpliwości, ale już po kilkunsatu dniach otrzymaliśmy potwierdzenie. Wraz ze zbliżającą się datą przylotu, został on odwołany, ale szybko nastąpiło sprostowanie, a wkrótce potem nadeszło oficjalne potwierdzenie z Lufthansy. Tak, przylot do Polski największego pasażerskiego samolotu, jaki kiedykolwiek wzbił się w powietrze, stał się faktem. W polskim środowisku spotterskim zawrzało. Przy okazji pojawiła się masa pytań i wiele niewiadomych. Na którym pasie siądzie, skąd będą najlepsze ujęcia, a do tego konkurs zorganizowany przez Port Lotniczy Chopina, przy którym nie obyło się oczywiście bez zbędnych negatywnych emocji. Kilka dni przed przylotem już wszystko wiadomo - przylot 7:40, odlot 9:10. Przyleci do nas z Frankfurtu, będziemy pierwszym lotniskiem na jego całodziennym oblocie kilku lotnisk europejskich. Od nas poleci do Istambułu, a później na Maltę.

Im bliżej terminu przyloty, tym informacje pogodowe coraz gorsze. Niestety potwierdziła się jedna z najgorszych opcji: deszcz/śnieg, a do tego pełne zachmurzenie i co więcej - niska podstawa chmur. Już w piątek 18 marca pierwsze osoby zaczęły zjeżdżać do Warszawy, aby z samego rana upolować dobrą miejscówkę. Ja postanowiłem wyjechać o 2:30 w nocy z 18 na 19 marca. Trudne warunki atmosferyczne i rozkopana krajowa ósemka spowodowały, iż podróż znacznie się wydłużyła. Do stolicy dojechałem kilka minut przed godziną 5. Szybkie telefony po znajomych i już wiemy, gdzie się spotkać. Wybór padł na górki przy krzyżówce pasów. Zostawiam auto przy schronisku dla zwierząt i szybko kieruję się w stronę umówionego miejsca. Kilka deszczowych dni zrobiło swoje. Panuje wszechobecne błoto, przed którym nie da się uchronić. Po kilku poślizgach, na szczęście opanowanych, zjawiam się na górcę. Nie ma jeszcze wielu osób, w końcu to dopiero kilka minut po 5. Z czasem zjawiają się kolejne osoby, a po chwili zjeżdżają całe rzesze spotterów z całej Polski. Bardzo miło było zobaczyć tak dużo osób o wspólnej pasji w jednym miejscu.

Godzina 7:50, Airbus A380 o numerze bocznym D-AIMA niemieckich linii lotniczych Lufthansa dotyka pasa startowego. Setki obiektywów skierowane w jedną "bestię". Chyba nikt nie spodziewał się, że Superjumbo zawita do nas tak szybko od rozpoczęcia komercyjnych lotów. Po zwolnieniu pasa z okien kokpitu wyskakują biało-czerwone flagi naszego kraju.

Jeszcze nie opadły emocje po lądowaniu, a już większość osób postanawia zmienić miejsce, aby dogodnie ustawić się do sfotografowania startu. Ja tego nie robię, gdyż obstawiłem pozycję, która była niemal idealna do zrobienia zarówno startu jak i lądowania. O godzinie 9:15 maszyna rusza ze swojego stanowiska postojowego, przepuszcza Boeinga 767-300 Polskich Linii Lotniczych i wjeżdża na pas 15, aby pokołować nim w drugi koniec lotniska. Następnie zajmuje pas 33 i rozpoczyna nabieranie prędkości.

Majestatycznie odrywa się od ziemi zaledwie po przejechaniu 1/3 pasa. Z silników wydostają się charakterystyczne zawirowania powietrza w postaci mini trąb powietrznych. Kilka sekund później wielki żelazny ptak znika w chmurach.

Dlaczego to opisałem? Uważam, że jest to szczególna chwila dla każdego pasjonaty lotnictwa cywilnego. Największy samolot pasażerski ląduje na polskim lotnisku, które odwiedza rocznie zaledwie kilka Jumbojetów, w dodatku nierozkładowych. W dzisiejszym dniu lotnisko Okęcie postawiło kolejny milowy krok w rozwoju, przystosowując infrastrukturę portu do obsługi największego samolotu komercyjnego. Od dziś o każdej porze dnia i nocy jesteśmy w stanie przyjąć Airbusa A380, który na swojej trasie może napotkać niespodziewane problemy techniczne czy medyczne. Jesteśmy zdolni zagwarantować mu bezpieczne lądowanie i kompleksową obsługę pasażerów. Wydarzenie to można porównać do pierwszego lądowania Concorde'a czy Mrij - w Warszawie.
Na koniec chciałbym gorąco podziękować współfotografującym za dotrzymanie towarzystwa i ogrzanie zimowej atmosfery podczas tego przedsięwzięcia.

Warszawa-Okęcie, dn. 26.02.2011

2011-03-15T12:32:00.001+01:00

Zurich, dn. 22.01.2011 (cz. II)

2011-02-19T21:49:00.005+01:00

London-Heathrow, dn. 26.01.2011

2011-02-09T16:38:00.005+01:00

Zurich, dn. 22.01.2011 (cz. I)

2011-02-05T23:00:00.003+01:00

Spotting w Dublinie, 25.01.2011

2011-01-28T16:18:00.006+01:00

Przy okazji pobytu w Londynie, postanowiliśmy z Łukaszem wyskoczyć sobie do Dublina, dosłownie na chwilkę, bo od przylotu do odlotu mieliśmy niecałe 4 godziny. W tym celu zarezerwowaliśmy sobie lot Ryanairem na trasie ze Stansted do Dublina i powrót za całe 10 funtów w dwie strony. Po przylocie spotkaliśmy się z naszym znajomym, który oprowadził nas po miejscówkach, dzięki niemu mogliśmy zrobić kilka zdjęć w dwóch najbardziej popularnych miejscach tego lotniska. Pierwszą z nich jest ta obok progu pasa 28, a druga przy progu pasa 10. Poniżej przedstawiam kilka zdjęć.

Alpy Szwajcarskie, czyli Zurich via Frankfurt i Dusseldorf

2011-01-28T11:08:00.031+01:00

Długo wyczekiwany wyjazd do Zurichu czas zacząć. Bilety zakupione w październiku w taryfie U, czyli tanim kosztem dużo mil. Podróż rozpoczynamy w Radomsku. Przed samym lotniskiem stajemy w Subwayu na kanapkę. Następnie przemieszczamy się do niskokosztowego parkingu nieopodal lotniska. Zostawiamy auto, a w terminalu B lotniska Katowice-Pyrzowice pojawiamy się na godzinę przed odlotem. Po wcześniejszej odprawie online, nasz bagaż możemy zrzucić na stanowisku Business Class. Jednocześnie dowiadujemy się o niewielkim opóźnieniu naszego rejsu LH1357 do Frankfurtu. Na początku 10 minut, jednak samolot z FRA ląduje 20 minut po czasie. Boarding rozpoczyna się niewiele później. Opuszczamu stanowisko postojowe naszym E195 i udajemy się na odladzanie. Jesteśmy opóźnieni już 50 minut.

Szybki start. Na wysokości przelotowej rozpoczyna się serwis. Osławiona kanapka z serem i napoje ciepłe oraz zimne.

Pierwsze wrażenie jest bardzo dobre. Wygodna i czysta maszyna, bardzo miła obsługa i dokładne informacje dla pasażerów tranzytowych.

Na wysokości przelotowej mijamy kilka maszyn, m.in. B737 Egyptair, A321 Swiss i A320 Wizzair.

Po godzinie lądujemy na pasie 07R.

Przy hangarach Lufthansa Technik stoi A380. Bardzo długie kołowanie do standu V110, z szybkim przecięciem pasa 07L, wyraźne przyspieszenie i wciskanie w fotel.

Deboarding przez dwa autobusy. Dojazd do terminala zajmuje bardzo dużo czasu, lecz jest niezwykle ciekawy, przejeżdżamy dosłownie pod ogonami B747, A340, B777 i innych dużych maszyn.

Po opuszczeniu autobusu kierujemy się w strefę gateów "A". Miłym gestem od Lufthansy dla pasażerów są wszechobecne automaty z szerokim wyborem bezpłatnych napojów gorących.

Terminal we Frankfurcie jest doskonale oznakowany, nie można się tutaj zgubić. Pomimo jego gabarytów łatwo jest go ogarnąć. Zza szyb doskonale widać cały ruch na płycie. Podczas robienia zdjęć podeszło do nas kilku policjantów z prośbą o pokazanie dokumentów i kart pokładowych na dalszy odcinek podróży. Kontrola przebiegła bezproblemowo. Resztę czasu spędziliśmy buszując po licznych sklepach. Niestety mimo usilnych starań nie znaleźliśmy sklepu firmowego Lufthansy.

Kilka minut po godzinie 18 rozpoczyna się boarding na nasz rejs LH1198 do Zurichu.

Samolot bardzo czysty i zadbany. Mimo wieczorowej pory, obsługa uśmiechnięta. Serwis to jedynie napoje zimne i alkoholowe. Jeszcze przed zakończeniem serwisu, rozpoczynamy zniżanie do pasa 14 na lotnisku Kloten. Gładko lądujemy i kołowanie do rękawa. Podczas opuszczania samolotu, każdy pasażer otrzymał batonik Milka. Przed wyjściem z pokładu poprosiłem o możliwość zrobienia zdjęcia w kokpicie. W odpowiedzi otrzymałem krótkie: Why not? Z kokpitu zabrałem zdjęcie kilku detali panelu i udałem się w stronę hali bagażowej.

Oczekiwanie zajęło tylko 3 minuty. Błyskawicznie pojawiły się pierwsze bagaże z przywieszkami HON.

Po odebraniu bagażu, skierowaliśmy się ku wyjściu i strefie "Hotel Bus". 5 minut później siedzieliśmy w busie naszego hotelu Welcome Inn. Gorąco polecam ten hotel. Przyjazna obsługa, bardzo ładne i komfortowe pokoje z minibarkiem, klimatyzacją, łazienką i TVsat. Po zakwaterowaniu biorę się za pisanie tej części raportu, żeby później w domu było mniej.

Pobudka rano kilka chwil przed wschodem słońca. W planach spotting aż do zmroku. Jemy szybkie śniadanie i idziemy na dworzec kolejowy Kloten kupić całodniowy bilet na strefy 21 i 10. Koszt to 12,80 CHF. Wsiadamy w autobus 732 i jedziemy na terminal. Do godziny 9:15 w planach kilka zdjęć na parkingu P3.

Później schodzimy na dół i kierujemy się w stronę autobusu, który zawiezie nas na taras widokowy. Wstęp 2 CHF. W małym "terminalu" autobusowym przechodzimy security i w niewielkiej sali oczekujemy na autobus. W międzyczasie można posłuchać rozmów pilotów z wieżą na żywo. Nie potrzebujemy własnego skanera - bardzo miły gest ze strony portu lotniczego. Wsiadamy w autobus i jedziemy na taras widokowy zlokalizowany na dachu Terminala E (Dock E). Dostępna jest część zaszklona i odsłonięta. widok praktycznie na całe lotnisko. Przy samym tarasie stoi A380 Singapore Airlines, A346 Thai i kilka Airbusów A330 i A340 SWISS. Spędzamy tutaj równe 2 h.

Kolejnym punktem, który chcemy odwiedzić to miejscowość Oberglatt. Co godzinę możemy dojechać do niej autobusem linii 510. Wysiadamy w Oberglatt Zentrum i kierujemy się "na czuja" w stronę miejscówki. Naszym drogowskazem są lądujące maszyny. Po 20 minutach dochodzimy na podejście do pasa 14 i 16. Na powitanie Ił-76. Trafiliśmy tutaj chyba nie w porę, gdyż ruch był bardzo mały. Z tego miejsca można też uchwycić maszyny, zajmujące pas 16 do startu. Na miejscu bar z szybkim jedzeniem, gorącymi napojami. Gdyby komuś było nadal ciepło przy temperaturze -8*C i silnym wietrze, może sobie kupić również lody. Przegraliśmy z pogodą. Mimo ciepłych napojów, pogoda dawała się we znaki.

Po półtorej godziny wracamy na terminal, a stamtąd na stację Kloten. Obiad w hotelu, zmiana ubrań, krótki shopping i przed godziną 19 wsiadamy w S-Bahn o numerze S7 i jedziemy do centrum Zurichu. Brak planu zwiedzania, dlatego też jest to jedynie spacer wzdłóż rzeki do jeziora i powrót tramwajem na dworzec kolejowy. Zaliczamy jeszcze sklep i kilka minut po godzinie 21 wsiadamy ponownie w pociąg S7, tym razem w przeciwnym kierunku.

Po powrocie do hotelu regulujemy należność i korzystamy z internetu, zamawiamy również transport na lotnisko na następny dzień.

Budzik... 6:20... pora wstać. Mamy 40 minut na ogarnięcie siebie i bagażu. Robię kilka zdjęć pokoju na pamiątkę i czas uciekać. Żegnamy się z recepcjonistą i wsiadamy to busa. Na lotnisko przybywamy o 7:10. Samodzielnie odprawiamy się w komputerze i idziemy oddać bagaż.

Przed odlotem szukamy przyjaznej kawiarenki z widokiem na płytę. Zamawiamy kawę i resztę czasu spędzamy w wygodnych fotelach.

O godzinie 8:55 rozpoczyna się boarding na nasz rejs LH3135, operowany przez Eurowings na CRJ-900. Obłożenie rejsu około 60%.

Pasażerowie szybko zajmują swoje miejsca, my w tylniej części samolotu, punktualnie opuszczamy stanowisko postojowe i kołujemy do progu pasa 28.

Po starcie ukazują nam się piękne szczyty Alp, których niestety nie widzieliśmy z ziemi.

Przez kilka minut kręcimy w lewo, dzięki czemu możemy obserwować pomiędzy chmurami lotnisko Zurich-Kloten.

Po osiągnięciu wysokości przelotowej rozpoczyna się serwis śniadaniowy. Każdy otrzymuje zestaw: musli + jogurt, a następnie oczywiście do wyboru zimne i ciepłe napoje. Biorę sok pomarańczowy i herbatę.

Po 50 minutach lotu, w gęstych chmurach, o bardzo niskiej podstawie i widoczności poziomej 800 metrów, lądujemy na pasie 23L lotniska w Dusseldorfie.

Szybko opuszczamy pokład i kierujemy się za strzałkami z napisem "Transfer".

Na przesiadkę zarezerwowaliśmy sobie 3 h, jak się później okazało - aż 3 h.

Po obejściu pirsu A nie miałem co robić, postanowiłem wyjść na strefę ogólnodostępną i zwiedzić terminal.

Kręcę się 40 minut po terminalu, odwiedzam sklep Lufthansy. Przechodzę security i wracam do air-side. Przy rękawach stoją dwie sztuki A333 Lufthansy, jeden z nich do Miami. Spotting przez brudną szybę we mgle nie należy do najprzyjemniejszych, nie można spodziewać się powalających zdjęć, lecz miłą niespodzianką było spotkanie B773 Emirates, który przyleciał z Dubaju. Robię mu kilka zdjęć.

Do odlotu pozostaje 30 minut. Idziemy do naszej bramki A83. Bardzo szybki boarding ze względu na liczbę pasażerów - 14 osób.

Czeka na nas CRJ-200, obsługiwany przez Eurowings, należący do grupy Lufthansa Regional. Zajmujemy miejsca 5A i 6A. Po starcie rozpoczyna się serwis. Każdy otrzymuje zestaw obiadowy. Dziwne kluski z porem, papryką i klopsikiem. Niestety na zimno, co nie smakuje najlepiej. Do tego dwa chrupkie "paluchy" i stały serwis napojów. Zamawiam sok pomarańczowy i kawę.

Po zakończeniu serwisu, stewardessa podchodzi do każdego z zapytaniem, czy czegoś nie potrzeba. Rozpoczynamy zniżanie, przebijamy kilka warstw chmur. Dotykamy pasa kilka minut przed czasem.

Na płycie widzę przygotowującego się do wypychania B762 Cargojet. Bagaże wyjeżdżają na tej samej taśmie, którą już jeżdżą walizki pasażerów z Oslo-Torp. I tutaj wielki minus dla portu w Katowicach, gdyż powinni wyświetlić na monitorze dokładne informacje na temat wydawanych walizek. Trzeba się było domyślić, że pomiędzy Wizzairowskimi, krążą też nasze.

Po opuszczeniu air-side biegnę na taras. Robię startującego Cargojeta.

Wracamy na parking i obieramy kierunek na Radomsko.

Podsumowując podróż. Na mnie, jako na osobie, korzystającej głównie z Low Costów, taka podróż wywarła bardzo pozytywne uczucia. Do tej pory z większych portów lotniczych korzystałem jedynie w Dublinie, Londynie, Madrycie czy Majorce, dlatego też Frankurt wydawał się ogromny. Lufthansa jest dobrą linią na trasach europejskich, opóźnienie na trasie KTW-FRA zostało spowodowane zapewne oczekiwaniem we FRA na pasażerów tranzytowych i odladzaniem w KTW. Cena, jaką dałem za bilet na trasie KTW-FRA-ZRH-DUS-KTW wg mnie jest bardzo dobra i przy takich kosztach z pewnością ponownie skorzystam z usług tej linii. Samoloty są czyste, zadbane i estetyczne. Obsługa nie nosi sztucznych uśmiechów, jest życzliwa i pomocna. Podczas całej podróży brakowało jedynie słońca na ziemi.

Wakacyjne wspomnienia - Tunezja 2010

2011-01-19T22:18:00.004+01:00

Wspomnień czar z jeszcze spokojnej Tunezji. Mam nadzieję, że jeszcze uda mi się odwiedzić ten kraj.

Podsumowanie 2010 cz. I (styczeń-maj)

2010-12-26T14:57:00.009+01:00

Koniec roku 2010 zbliża się wielkimi krokami. W związku z tym postanowiłem napisać podsumowanie tego, jak dla mnie, bardzo dynamicznego i ciekawego okresu. Wiele się w tym roku wydarzyło. W liczbach przedstawia się to w następujący sposób:
W 12 miesięcy odbyłem 31 lotów.
Odwiedziłem 16 zagranicznych portów lotniczych.
Skorzystałem z usług 6 linii lotniczych.
Przebyłem 29 591 km drogą powietrzną.
Spędziłem w samolocie blisko 60 godzin.
Być może nie jest to imponujący wynik, ale w moim przypadku i przy moich możliwościach, uważam go za mały sukces.

---STYCZEŃ---

Pierwszy lot w nowym roku odbył się pod koniec stycznia. Dzięki siódmym urodzinom Germanwingsa, linii należącej do Lufthansy, miałem okazję gościć na pokładzie ich Airbusa A319. Jednocześnie była to doskonała okazja do odwiedzenia Kolonii. Lot powrotny liniami Wizzair i tutaj już pierwsza niemiła niespodzianka w postaci 5-godzinnego opóźnienia.

---LUTY---

Na początku ferii Berlin-Tegel. Krótki 3-godzinny spotting w zimowej scenerii nie należał do najprzyjemniejszych ze względu na ujemną temperaturę i padający deszcz ze śniegiem. Taras widokowy był zamknięty, a zdjęcia zostały robione w łączniku między terminalami. Większość ruchu to oczywiście Air Berlin.

Ryanair... Bardzo kontrowersyjna linia, wiele osób nie chce nawet patrzeć na ich samoloty. Dla mnie jest to globalny PKS, który dowozi mnie do wielu ciekawych zakątków Europy za śmieszne pieniądze - tym razem odwiedzam Bergamo/Mediolan i Madryt za dosłownie kilkadziesiąt złotych. Pierwsza wizyta we Włoszech i Hiszpanii. Lotnisko Barajas zadziwia swoimi rozmiarami i infrastrukturą. Lądujemy o północy na jednym z czterech pasów, udajemy się do hotelu, a kolejne dwa dni spędzimy na zwiedzaniu Madrytu i spottingu.

Kilkugodzinny wypad do mroźnego Torp/Oslo. W Polsce +17*C. Kraj, gdzie półlitrowa butelka wody jest droższa od półlitrowej puszki piwa, gdzie temperatura na południu kraju dochodzi do -25*C, a zestaw w McDonald's to "jedyne" 50 zł. Szybka kawa na rozgrzanie i tak szybko jak przyjechaliśmy do miasta, uciekamy z powrotem na lotnisko. Amplituda temperatur, jaka działała na nasz organizm to jedyne 42*C. Aż dziwne, że się nie pochorowaliśmy.

Dwa dni później wypad do Memmingen/Monachium nie wypalił. Kilka dni po opłaceniu rezerwacji dowiaduję się o jej anulowaniu. Ze względu na małe zainteresowanie połączeniem, zostaje ono zamknięte. Zmiana planów - lecimy na cały dzień do Dortmundu. Niemiecki odpowiednik Katowic, ale bardziej zadbany i nieco ciekawszy. Zwiedzamy miasto, robimy zakupy i powrót do kraju. Ferie można uznać za bardzo udane :)

---KWIECIEŃ---

Z dwudniowego pobytu w Manchesterze nici - Eyjafjallajökull skutecznie pokrzyżował nam plany, lot odwołany, kasa zwrócona. A miało być tak pięknie... ;)

---MAJ---

Po krótkiej przerwie czas wznowić latanie. Na pierwszy ogień letnich wyjazdów idzie Larnaka, Cypr. A to dzięki promocji rumuńskich linii Blue Air. Za jedyne 60 EUR można odbyć podróż tam i z powrotem. Na miejscu rezerwujemy hotel za 13 EUR za osobę za noc, wypożyczamy przyjemnego Chevroleta Aveo i rozpoczynamy majówkę. W zaledwie dwa dni udało nam się objechać południowe wybrzeże, został też czas na spotting. Emirates na A330-200 kilkanaście metrów nad plażą to bardzo miły widok. Takie małe St. Maarten. Pogoda dopisała, +25*C i błękitne niebo - tego nie można opuścić obojętnie. Z samego rana wsiadamy w B737-800 i wracamy do kraju.

Dzień później wsiadam w nasze krajowe PKP i zmierzam w kierunku Wrocławia. Tam spotykam się z resztą ekipy. Bolonia, Italia! - ale najpierw Londyn i po raz kolejny - spotting na Heathrow. Wulkan się wyciszył i loty zostały wznowione. Zdjęcia można uznać za udane. Dwa dni później wylot do Bolonii. Tam bierzemy taxi do miasta, zwiedzamy główny plac miasta i idziemy na prawdziwą włoską pizzę, yummy! Następnie wracamy na lotnisko, by o czasie wylecieć do Katowic.

C.D.N.

Frankfurt-Main, dn. 18.08.2010 (II)

2010-10-26T21:49:00.005+02:00

Teraz pozasypuję trochę fotkami z 18 sierpnia :) Zostało ich jeszcze kilka ;)

Frankfurt-Main, dn. 23.08.2010 (IV, ost.)

2010-10-22T09:43:00.003+02:00

Ostatnia porcja zdjęć z 23 sierpnia ;)

Frankfurt-Main, dn. 23.08.2010 (III)

2010-10-16T19:40:00.006+02:00

Frankfurt-Main, dn. 23.08.2010 (II)

2010-10-15T11:26:00.004+02:00

Frankfurt-Main, dn. 18.08.2010

2010-10-11T21:12:00.004+02:00

Frankfurt-Main, dn. 23.08.2010

2010-10-09T10:22:00.004+02:00

Brussels-Zaventem, dn. 11.09.2010

2010-09-13T16:08:00.004+02:00

Kraków-Balice, dn. 12.08.2010

2010-08-13T11:43:00.007+02:00

Warszawa-Gdańsk

2010-08-08T14:53:00.004+02:00

Poniżej kilka zdjęć wykonanych podczas lotu z Warszawy do Gdańska 4 sierpnia 2010 r.

Starówka w Gdańsku

Rafineria Gdańsk

Lotnisko Warszawa-Babice

Centrum Warszawy

Po starcie z pasa 33 - terminal

Warszawa-Okęcie, dn. 16.07.2010

2010-07-17T17:02:00.005+02:00

Zapowiadał się ładny dzień, lecz z czasem zaczęły tworzyć się CBki, zapewniając ładne tło do zdjęć, a później brak słońca.

Rudniki, dn. 08.07.2010

2010-07-08T21:04:00.004+02:00

Rudniki, dn. 04.07.2010

2010-07-06T10:05:00.004+02:00

Warszawa-Okęcie, dn. 04.06.2010

2010-06-28T12:41:00.004+02:00

Śródziemnomorskie klimaty

2010-06-21T13:59:00.025+02:00

Informacje ogólne:
16.06.2010 Kraków/Balice -> Milan/Bergamo
16.06.2010 Milan/Bergamo -> Barcelona/Girona
17.06.2010 Barcelona/Girona -> Palma de Mallorca
17.06.2010 Palma de Mallorca -> Barcelona/Girona
18.06.2010 Barcelona/Girona -> Milan/Bergamo
18.06.2010 Milan/Bergamo -> Wroclaw/Strachowice
Linia: RYANAIR

Dzień 1.
Podróż zarezerwowana kilka tygodni wcześniej zaczyna się tradycyjnie w pociągu. Tym razem z przesiadką w Częstochowie. Przed wyjazdem z Krakowa do Balic jeszcze odwiedzamy Empik, a później idziemy na croissanta i kawę do McDonald's.
Na lotnisku zjawiamy się na 2,5 h przed odlotem. Szybkie security i już jesteśmy w Airside. Dzisiejszy lot z Krakowa do Mediolanu-Bergamo obsługuje maszyna z początku 2009 roku EI-DYX. Odlot z pasa 07 i po starcie kierujemy się na południowy-zachód.

Po ostatnim locie z Katowic do Bergamo oczekiwałem ładnego widoku Alp z samolotu, niestety tym razem chmury przysłoniły szczyty. Na wysokości przelotowej mijamy dwie maszyny. Niestety tylko Air Maltę udało się złapać przyzwoicie. Na Air Berlina nie zdążyłem zmienić obiektywu.

Po godzinie lotu rozpoczęłliśmy zniżanie. Przebijając się przez grubą warstwę chmur doświadczyliśmy lekkich turbulencji. Po wyjściu z chmur zobaczyliśmy, że pogoda w okolicy nie jest najlepsza. W Bergamo deszczowo i mglisto. Przed lądowaniem tradycyjna procedurka. Przelot nad lotniskiem i lądowanie na pasie 28. Na prostej widoczna była ulewa, która szybko przemieściła się nad lotnisko i uderzyła chwilę potem jak doszliśmy do centrum handlowego.

Oczekując na kolejny lot zdecydowaliśmy się na shopping w Orio Center, dużej galerii handlowej na przeciwko lotniska. W tym miejscu należy zaznaczyć, że aby dojść do galerii należy przejść tunelem pod autostradą. Po dużym deszczu tunel zostaje zalany - nie ma możliwości przedostania się suchą stopą na drugą stronę, lecz gdy przestanie padać - woda szybko opada (~30 min).
Wieczorem udajemy się na kontrolę bezpieczeństwa i przechodzimy do strefy odlotu. Lotnisko w Bergamo ma dwie twarze. Pierwsza z nich to ponura i ciemna strefa ogólnodostępna, z której przechodzi się do nowo odremontowanej części Airside. Przestronna, jasna, czysta i kolorowa. Robi duże wrażenie i jest kompletną opozycją do Landside.
Wylot do Barcelony-Girony o czasie. Podczas lotu zniżanie przez chmury burzowe i bardzo miła niespodzianka w postaci dosyć silnych turbulencji. Lądowanie przed czasem.

Dzień 2.
O 7:40 odlatujemy na Majorkę. Bardzo krótki lot - z kołowaniem zajmuje niecałe 40 minut. Jak na odcinek ok. 300 km, poziom lotu jest dosyć wysoki, 27000 stóp.

Przy zniżaniu do lądowania w Majorce ukazuje nam się duże pole golfowe.

Po wylądowaniu na lotnisku w Palmie bardzo krótkie kołowanie do stanowiska postojowego. Mijamy kilka Boeingów 757-300 Thomas Cook i jednego 737-800 w malowaniu Haribo.

Lotnisko na Majorce robi wrażenie. Operacje lotnicze są tutaj niemal bez przerwy. Sam Terminal jest bardzo duży i przejście z jednego końca na drugi zajmuje sporo czasu.

Po wyjściu z terminala idziemy do autobusu, który jedzie do centrum miasta. Koszt przejazdu w jedną stronę wynosi 2 EUR. Wysiadamy o wiele wcześniej przed centrum, by typową dzielnicą mieszkalną idziemy do katedry La Seu, z okolic której roztacza się bardzo ładny widok na miasto.

Jest zbudowana w stylu gotyku katalońskiego.

Idziemy w nie-turystyczne rejony, które są chyba najładniejszą częścią miasta. Klimatyczne uliczki i ładne budynki dodają temu miastu uroku. Wzdłuż falochronu biegnie długa promenada przyozdobiona palmami, a równolegle do niej biegnie ścieżka rowerowa.

Po kilku godzinach zwiedzania wracamy na lotnisko, by wrócić do Girony. Jeszcze na szybko kilka zdjęć przez szyby terminalu i rozpoczyna się boarding.

W czasie, gdy my zwiedzaliśmy miasto, maszyna którą przylecieliśmy, poleciała do Hamburga-Lubeck i wróciła do Palmy. Szybki boarding, kołowanie i już jesteśmy w powietrzu. Z góry jeszcze rzut oka na centrum i odlatujemy w stronę naszego lotniska docelowego.

Przelatujemy nad Barceloną, a w oddali widać El Prat (BCN/LEBL).

Zniżanie w tworzącej się burzy, wpadamy w stosunkowo krótkie, lecz bardzo silne turbulencje. Były one niespodziewane, dlatego też wywołały krzyki nawet osób dorosłych.

Po wylądowaniu na lotnisku w Gironie udajemy się do miasta. Bilet w jedną stronę kosztuje 2,40 EUR, przejazd trwa około 20 minut. Na miejscu odwiedzamy informację turystyczną, w celu zaopatrzenia się w plan miasta. Komu podobają się miasta typu Bergamo będzie bardzo zadowolony z wizyty w Gironie, ponieważ jest tutaj jeszcze więcej ciasnych uliczek i ślepych zaułków.

Po kilku godzinach zmęczeni całogodzinnym zwiedzaniem Palmy i Girony wróciliśmy na lotnisko. Znalazł się czas na spotting z parkingu, z którego ładnie widać część płyty postojowej i pas startowy.

Dzień 3.
W piątek z samego rana wylecieliśmy do Bergamo. Po 1:20 h znaleźliśmy się na ziemi. Tym razem Bergamo przywitało nas bardzo ładną pogodą i temperaturą powietrza w sam raz na zwiedzanie. Na początku poszliśmy na godzinę popatrzeć na samoloty, następnie pojechaliśmy do miasta. Plan zwiedzania identyczny jak podczas mojej ostatniej wizyty w lutym, dlatego też nie będę drugi raz opisywał. Relacja z poprzedniej wizyty pod adresem: http://e-damian.blogspot.com/2010/02/raport-z-podrozy-madryt-i-bergamo.html . Dodam jedynie kilka fotek, których nie udało się zrobić poprzednim razem z powodu niesprzyjających warunków atmosferycznych. Z górnego miasta widać idealnie lotnisko Orio Al Serio oraz wszystkie operacje lotnicze.

Wylot do Wrocławia o czasie. Obłożenie małe, nieco ponad 50% miejsc zajętych. Po starcie ostatnie spojrzenie na lotnisko w Bergamo i wznoszenie na wysokość przelotową tradycyjnie już podczas tej wyprawy - przez chmury burzowe.

Niestety i tym razem nie udało się zobaczyć Alp. Lot przebiegł w miarę szybko, a lądowanie ponad 30 minut przed czasem. Zniżanie po raz kolejny w towarzystwie dobrze rozbudowanych chmur burzowych.

Przed lądowaniem możemy zobaczyć, jak Polska próbuje przygotowywać się do EURO2012...

...a po lądowaniu widzimy jak to robi lotnisko we Wrocławiu.

Po wyjściu zmierzamy w stronę przystanku autobusowego, by dojechać do dworca PKP. Około godziny 1 w nocy wchodzę do domu, szybki prysznic i kierunek: łóżko.

Larnaca Airport, dn. 04.05.2010

2010-06-20T11:40:00.004+02:00

Po prawie dwóch miesiącach zebrałem się na obrobienie fotek ze spottingu w Larnace. Zdjęcia zrobione w przeciągu półtorej godziny. Ze względu na późne popołudnie ruch już powoli zamierał. Najwięcej czarterów przylatuje tutaj z rana i można spotkać naprawdę ciekawe sztuki.

A380-800 Emirates, A6-EDJ, dostawa do Dubaju

2010-06-09T21:05:00.004+02:00

Miły akcent na zakończenie dnia. Gościnnie na UL981 pojawiła się dostawa A380-800 dla Emirates. Jest to już 10 sztuka tej maszyny dla tej linii.

LIVE vATC GÓRASZKA 2010 [12-13.VI]

2010-06-08T19:01:00.004+02:00

PL-VACC serdecznie zaprasza wszystkich pilotów w dnich 12 i 13 Czerwca 2010 na dwudniowy zlot LIVE vATC. W godzinach od 10 do 17 LT zarówno w Sobotę jak i w Niedziele w pełni obsadzone będą lotniska EPWA, EPKK, EPGD, a kontrola odbywać się będzie bezpośrednio z XV Pikniku Lotniczego w Góraszce. Wasze loty obserwowane będą przez setki odwiedzających nasze stoisko osób na dwóch dużych rzutnikach, tak więc być może przyczynicie się do zaszczepienia pasji wirtualnego latania dla wielu nowych wirtualnych pilotów.

Rudniki: Bell 427, SP-NAM, 06.06.10

2010-06-06T19:16:00.003+02:00

EPWA: 2010.06.04 / OE-LBB / Airbus A321 / Austrian Airlines

2010-06-04T21:15:00.005+02:00

Warszawa-Okęcie, dn. 03.05.2010 (Airside)

2010-06-03T20:04:00.003+02:00

Kilka zdjęć, które udało mi się zrobić przed odlotem na Cypr.

Rudniki, dn. 29.05.2010

2010-05-29T20:22:00.002+02:00

London Heathrow, 07.05.2010, cz. IV

2010-05-23T08:39:00.006+02:00

London Heathrow, 07.05.2010, cz. III

2010-05-22T17:09:00.004+02:00

Larnaka, Cypr, dn. 3-5.05.2010

2010-05-21T17:54:00.004+02:00

Fotki z krótkiego wypadu na Cypr liniami Blue Air - Boeing 737-800.

London Heathrow, 07.05.2010, cz. II

2010-05-20T16:36:00.004+02:00

London Heathrow, 07.05.2010

2010-05-18T16:37:00.004+02:00

Rudniki, cz. II

2010-04-16T17:37:00.004+02:00

Wspomnienie: Rudniki 2009 cz. I

2010-04-10T18:49:00.003+02:00

Zajączki wielkanocne :)

2010-04-03T12:51:00.002+02:00

Emirates // A380-800 // A6-EDG // DXB-LHR

2010-04-02T08:59:00.001+02:00

Wesołych Świąt :)

Warszawa-Okęcie, dn. 30.03.2010 r.

2010-03-31T15:27:00.005+02:00

Warszawa-Okęcie, dn. 20.03.2010 r.

2010-03-21T20:50:00.005+01:00

Madryt-Barajas, dn. 16.02.2010 r.

2010-03-17T21:23:00.005+01:00

Mój debiut w Madrycie. Szkoda, że pogoda nie była najlepsza: zamglenie, deszcz i zaledwie +3*C.
Przy słonecznej pogodzie miejscówka powinna być naprawdę rewelacyjna :)

Raport z podróży: Madryt i Bergamo

2010-02-21T15:37:00.028+01:00

15.02.2010 r.
Katowice-Bergamo //W60135 //Airbus A320 HA-LPD
Bergamo-Madryt //FR5996 //Boeing 737-800 EI-DWX

Dzień zaczął się już o 2 w nocy. Wyjazd z domu o 2:45 i w ciągu 1,5 h jestem na lotnisku. Byłbym tu znacznie wcześniej, gdyby nie nasze polskie drogi i drogowcy, których jak zawsze zaskoczyła zima. Drogi oblodzone, średnia prędkość na drodze ekspresowej to ok. 65 km/h .
Po raz pierwszy miałem okazję wypróbować odprawę internetową Wizzair. Tak jak w Ryanair, wymagane jest tutaj podanie wszystkich danych dokumentu tożsamości.
Na półtorej godziny przed odlotem udajemy się do security, które przechodzi dosyć sprawnie. Warto zaznaczyć, że bramki są bardziej podkręcone niż na innych lotniskach, z których miałem okazję korzystać. W Madrycie czy Bergamo nie było żadnych problemów, natomiast tutaj przedmiotem piszczącym były buty.
Odlot do Bergamo nieco opóźniony. Jak poinformował nas F/O, opóźnienie spowodowane było długą kolejką do odladzania. Przed nami z de-icingu skorzystały trzy Wizzairy oraz Cirrus Airlines. Od ziemi oderwaliśmy się około 30 minut po czasie.
Wbrew tego co mówili znajomi, nad Alpami nie odczuliśmy prawie żadnych turbulencji. Ze względu na widoki za oknem – Alpy – mogę uznać ten lot za najciekawszy jaki odbyłem.

Po około godzinie rozpoczęliśmy zniżanie do lotniska Bergamo-Orio Al Serio, które według Ryanaira i Wizzaira oraz kilku innych linii przynależy do Mediolanu, leżącego 50 minut pociągiem od centrum.
W Bergamo lądujemy 20 minut po czasie. Szybko opuszczamy samolot i udajemy się na parking zlokalizowany na zachód od terminala. Spotting w tym miejscu jest spokojny. Lokalne służby lotniskowe nie robią problemów fotografującym. Ku naszemu zdziwieniu jesteśmy interesującymi obiektami dla samych pilotów, którzy podczas kołowania często przez kilkanaście sekund zawieszali na nas swój wzrok i pewnie dziwili się „co Ci wariaci tam robią?” :P

Po kilku godzinach spottingu wsiedliśmy w autobus i skierowaliśmy się do centrum Bergamo. Dobowy bilet na komunikację miejską kosztuje 3,5 EUR. Obejmuje autobusy i funiculare. Można go kupić w informacji lotniskowej. Do biletu można wziąć darmowy plan miasta.
Po przyjeździe do miasta znaleźliśmy pierwszy funiculare, którym pojechaliśmy na Citta Alta. Bardzo przypadła nam do gustu ta część miasta, położona na wzgórzu.

Wąskie uliczki, małe sklepiki oraz włoska architektura nadają klimat temu miejscu, dlatego też gorąco polecam wszystkim te rejony.

Po niekrótkim spacerze po Citta Ata pojechaliśmy drugim funiculare o kolejne kilkaset metrów w górę na zamek San Vigilio , z którego roztacza się piękny widok na Bergamo i okolice. Wstęp jest darmowy.

Po godzinie zjechaliśmy do centrum. Następnie wsiedliśmy w autobus linii 1 i po 15 minutach znaleźliśmy się ponownie w terminalu. Do wylotu zostało nam kilka godzin. Jeszcze szybki spotting na parkingu, a później poszliśmy na sklepy do Orio Center, który znajduje się naprzeciwko terminala. W nim spędziliśmy ok. 2 h.
W kolejce do security ustawiliśmy się na niecałe dwie godziny przed odlotem. Przed rozpoczęciem odprawy bezpieczeństwa, każdy pasażer zostaje „przeskanowany” przez obsługę Ryanair. Przechodzi się najpierw do osoby sprawdzającej karty pokładowe, a następnie ważenie bagażu podręcznego oraz kontrola wymiarów. Security przechodzi niezwykle szybko. Odlot do Madrytu liniami Ryanair zaplanowany na 21:00 został opóźniony na 21:40. W rezultacie w powietrzu znaleźliśmy się o 21:50.

Na lotnisku Madrid-Barajas pokołowaliśmy do gate przy Terminalu 1-2-3. Obok nas stał Embraer 170 LOTu. Około 00:40 wyszliśmy na zewnątrz i skontaktowaliśmy się z naszym hotelem, by ktoś z obsługi nas odebrał. Na bus nie czekaliśmy dłużej jak 5 minut. Obsługa hotelu „Tryp Diana” 4**** niezwykle miła i sympatyczna. Po zakwaterowaniu, udaliśmy się do naszego pokoju.

16.02.2010 r.

O godzinie 10:30 pobudka. Hotelowy bus zabrał nas do Terminalu 1, skąd metrem pojechaliśmy do miasta. Bilet dobowy na całą sieć madryckiego metra kosztuje 5,20 EUR. Linia numer 8, która kursuje na lotnisko rozpoczyna swój bieg w Terminalu 4, a kończy na stacji Nuevos Ministerios. Aby dojechać na główny plac Madrytu należy przesiąść się na inną linię. Przemieszczanie się w metrze jest bardzo łatwe. Tunele i perony są doskonale oznakowane, a poruszanie się po nich dla nikogo nie powinno stanowić problemu. Na zwykłej stacji metra w mieście przy wejściu należy bilet wrzucić w automat. Przy wyjściu nie jest już to wymagane. Wyjątkiem są stacje na lotnisku, gdzie przy wejściu jak i przy wyjściu należy włożyć bilet do bramki.

Pierwszym punktem naszego zwiedzania Madrytu był stadion Realu Madryt – Santiago Bernabeu. Chętni mogą zwiedzić wszystkie najważniejsze punkty na stadionie – opłata 15 EUR. Przy wejściu oczywiście security.
Kolejnym punktem była Gran Via. Jedna z ważniejszych ulic w mieście.

Następnie udaliśmy się w kierunku Palacio de Real Madrid, czyli pałacu królewskiego. Nie jest on zamieszkiwany przez głowę państwa. Wykorzystywany jest jedynie do przyjmowania ważnych delegacji i oficjalnych spotkań.

Ostatnim punktem naszego skromnego zwiedzania była arena walk z bykami, przy której niestety rozbił się jakiś cyrk, skutecznie zasłaniając główne wejście na stadion.

W godzinach popołudniowych postanowiliśmy zrobić kilka-naście/dziesiąt/set) zdjęć z jednej z bardziej znanych miejscówek – górki spotterskiej nieopodal stacji Barajas. Uwaga: stacja Barajas nie jest zlokalizowana na lotnisku, a poza nim. Znajduje się ona pomiędzy stacją Terminal 4 a stacją Terminal 1-2-3. Dojście na górkę jest dość niebezpieczne i skomplikowane. Brak przejść dla pieszych i ryzykowne przebieganie przez ronda, drogi ekspresowe i drogi lokalne oraz przejście niezabezpieczoną kładką nad autostradą wymaga niemałej uwagi i trzeźwości umysłu. Trzeba być bardzo ostrożnym, bo o wypadek bardzo łatwo. Od 16 do zmroku spędziliśmy na górce. Niestety w tych godzinach nie spotka się już szerokich maszyn. Podczas drogi na górkę w oddali widzieliśmy Boeinga 767-300 LAN z wingletami. Z daleka było widać również B763 British Airways. Większość maszyn to Airbusy Iberii oraz Spanair’a jak i 737 Ryanair, MD-8x Spanair oraz kilka CRJs Iberia Regional.

Noc z 16/17 lutego spędziliśmy w McDonald’s w Terminalu 4.

17.02.2010 r.
Madryt-Bergamo //FR5992 //Boeing 737-800 EI-DWX
Bergamo-Kraków //FR6876 //Boeing 737-800 EI-DLG "Żegnamy PLL LOT"

O godzinie 2:30 bezpłatnym lotniskowym autobusem pojechaliśmy na Terminal 1-2-3, skąd operuje Ryanair. Rozmiary strefy pasażerskiej są imponujące. By dojść ze strefy gateów A do strefy E należy przejść dosyć spore odległości. Nasz gate – D58 znajdował się w połowie drogi. Do przejścia mieliśmy połowę Airside.
Pasażerowie Ryanair są oczywiście specjalnie traktowani. Obsługa z gate nie pozostała obojętna na paxów i prawie każdy musiał włożyć swój bagaż podręczny w wymiarową kratkę Ryanair, by sprawdzić czy jest w dopuszczalnych wymiarach.
Odlot do Bergamo punktualnie o 6:00 z pasa 15L. Przylot przed czasem.
Na przesiadkę na samolot do Krakowa mieliśmy nieco ponad 2 h. Postanowiliśmy pójść raz jeszcze na znajomą miejscówkę na parkingu.
Na godzinę przed odlotem ponownie dokładny pomiar wagi i rozmiarów bagażu. Odlot punktualnie o 10:25. Miłym zaskoczeniem była maszyna, jaką polecieliśmy do Krakowa – B738 z napisem „Żegnamy PLL LOT”.

Po wylądowaniu w Balicach udałem się na taras. Okazało się, że w tym czasie awarię ma wieża kontroli lotów w Warszawie i wszystkie samoloty są w holdingach lub zostały przekierowane do Krakowa. Tym sposobem udało mi się zrobić A321 Turkish Airlines, A320 British Airways oraz A318 Air France i jeden nadprogramowy E170 LOTu.
Podróż zakończyłem wyjściem z pociągu na stacji Radomsko.

Podsumowując, wycieczka była bardzo ciekawa i pełna wrażeń. Madryt niczym mnie nie zaskoczył, a można powiedzieć, że nawet i znudził. Niestety brak mu „wielkich” budowli na miarę znanych obiektów z Londynu czy Paryża. Bergamo to już inna bajka. Ciekawa architektura oraz włoski wygląd nadają temu miastu niepowtarzalny klimat. Przelot nad Alpami to jeden z najpiękniejszych widoków w moim życiu. Z pewnością nie odpuszczę sobie w przyszłości porannego spottingu w Madrycie oraz ponownego zwiedzenia Bergamo wraz z przelotem nad Alpami.

Mediolan-Bergamo, dn. 15.02.2010 r.

2010-02-20T21:34:00.004+01:00

Pierwszy etap podróży do Madrytu - spotting w Bergamo. Poniżej przedstawiam kilka zdjęć. Raport z całej wycieczki w przyszłym tygodniu :)

Kraków-Balice, dn. 17.02.2010 r.

2010-02-18T11:03:00.002+01:00

Kilka przekierowań z Warszawy. Szkoda, że taka jakość. Pogoda, szyba zaparowana na tarasie = ...

Berlin-Tegel, dn. 11.02.2010

2010-02-12T12:17:00.006+01:00

Ferie rozpoczęte przyjemnym akcentem, bo spottingiem na lotnisku Berlin-Tegel (TXL/EDDT). Była to moja pierwsza wizyta na tym lotnisku. Mimo złej pogody i zamkniętego tarasu widokowego, udało mi się zrobić kilka zdjęć, z których nie do końca jestem zadowolony.

Kolonia-Bonn cz. I

2010-01-27T17:59:00.004+01:00

Noworoczny spotting na EPKT - 03.01.2010 r.

2010-01-03T20:13:00.004+01:00

Kolejny rok czas zacząć. Mroźna i śnieżna pogoda oraz zachmurzenie pokrzyżowały plany na zrobienie dobrych zdjęć, jednak towarzystwo dopisało :)

Kraków-Balice, dn. 1.07.2009

2009-12-25T21:38:00.003+01:00

Na koniec roku jeszcze wspomnienie z wakacji :-) Z tego miejsca chciałbym wszystkim życzyć Szczęśliwego Nowego 2010 Roku. Wielu udanych zdjęć, ciekawych podróży lotniczych i jak najwięcej dni z błękitnym niebem i słońcem.

Warszawa-Kraków by LOT

2009-12-20T12:27:00.006+01:00

6.12.2009 - Nareszcie udało mi się przetestować naszego narodowego przewoźnika - Polskie Linie Lotnicze LOT.
Wylot zaplanowany był na godzinę 14:55. Za sprawą wczesnego pociągu z Radomska do Warszawy i niesprzyjającej zdjęciom pogody, na lotnisku byłem już o 12. Od razu postanowiłem się odprawić. Na miejscu okazało się, że nie mogę otrzymać wybranego przez siebie miejsca 1A, gdyż na LO3913 nie ma pełnego obłożenia: 50/64 pasażerów. Otrzymałem miejsce 8A, w samolocie zająłem jednak 6D. Po błyskawicznej odprawie w Terminalu 2 udałem się do kontroli bezpieczeństwa, która również była ekspresowa. Miłym zaskoczeniem było podejście obsługi do pasażerów. Katowice czy Kraków mogą tylko pozazdrościć uprzejmości Straży Granicznej przy security.
Przede mną niespełna trzy godziny oczekiwania na odlot. Przechadzając się po sklepach, zabijałem czas. Po około godzinie zająłem miejsce z widokiem na płytę i zrobiłem kilka zdjęć. Niestety nie są one udane. Na zewnątrz padało, a niebo było szczelnie pokryte niskimi chmurami.

Na godzinę przed odlotem skierowałem się do bramki, z której na 30 minut przed odlotem rozpoczął się boarding. Tutaj dostrzec można ogromny plus numerowanych miejsc. Pasażerowie ustawiają się w kolejce, gdy są o to proszeni, a nie tak jak bywa w Ryanair czy Wizzair - na godzinę przed boardingiem. Niestety nie obyło się bez spóźnialskich pasażerów i w autobusie, który miał nas zawieźć pod samolot czekaliśmy ponad 15 minut.
Po przybyciu na miejsce okazało się, że naszą dzisiejszą maszyną będzie ATR72 SP-LFC, który należy do spółki euroLOT. Włączyłem GPSa i nasłuch, a następnie wygodnie rozsiadłem się w fotelu. Miejsca na nogi było wystarczająco. Fotele wygodne.
Odlot punktualny. Po starcie skierowaliśmy się na DEDOL, a nastepnie na JED.
Podczas lotu serwis obejmował kawę/herbatę/sok pomarańczowy/wodę gazowaną/wodę niegazowaną oraz Prince Polo, które po krótkiej przerwie powróciło na pokłady LOTu.
Miłym zaskoczeniem były dla mnie silne turbulencje, których dotychczas nie doświadczyłem na żadnym z moich 50 lotów. W kabinie bardzo głośno, ale nic nie przebije Jetsterama 32.

Po wylądowaniu udałem się do kokpitu, gdzie miałem przyjemność porozmawiać z kapitanem i zrobić kilka zdjęć.

O 15:50 byłem w hali przylotów, następnie kierunek: Kraków Główny PKP i przed 21:00 byłem w domu.
Reasumując, trudno jest określić linie lotnicze po jednym locie, ale uważam, że serwis na lotach krajowych w LOT jest bardzo dobry. Siedzenia są wygodne, nie ma problemu z miejscem na nogi. Obsługa jest sympatyczna i uśmiechnięta. Z pewnością powrócę jeszcze na pokład tego przewoźnika.

Kraków, dn. 6.12.2009

2009-12-08T15:46:00.005+01:00

W tym dniu odbyłem swój pierwszy lot naszyn narodowym przewoźnikiem - Polskimi Liniami Lotniczymi LOT. Rejs LO3913 na trasie Warszawa - Kraków wylądował planowo, a poniżej przedstawiam filmik z kołowania.

Emirates 1 z Dubaju do Londynu

2009-11-29T13:48:00.003+01:00

Niespodzianką niedzieli był Airbus A380-800 A6-EDD, lecący z Dubaju do Londynu (Heathrow). Lot EK0001 nie pojawia się często na UL981 i jest dużą atrakcją.
Oprócz niego zagościły dzisiaj: A343 Virgin Atlantic, B772 British Airways, B773 Emirates oraz B773 Qatar Airways, którego prezentuję na drugim zdjęciu.

Warszawa-Okęcie, dn. 28.11.2009

2009-11-28T21:27:00.005+01:00

Po dwumiesięcznej przerwie czas na ponowną wizytę na Okęciu. Było zimno i wietrznie, ale słońce dopisało i fotki można zaliczyć do udanych. Niemałą ciekawostką był przylot Airbusa A319 linii Finnair w malowaniu Retro.

Katowice-Malmo - screeny

2009-11-10T17:32:00.003+01:00

Dziś otrzymałem od Łukasza (lucasmadi'ego) kilka screenów z mojego lotu. Dzięki :-)

Malmo, dn. 07/08.11.2009

2009-11-09T16:54:00.019+01:00

W atmosferze obaw przed mgłą wsiedliśmy do pociągu, który zawiózł nas do Katowic, a następnie w autobus kursujący z dworca głównego PKP w Katowicach na lotnisko w Pyrzowicach.

Do odprawy pozostała jeszcze godzina, korzystając z okazji skoczyliśmy na taras. Metary mówiły o widoczności 3500 m, ale było zdecydowanie mniej. Z terminala trudno było dostrzeć oba progi pasa. Na szczęście nasz samolot o czasie kontynuował rotację. Chwilę przed naszym przybyciem na lotnisko wystartował do Dortmundu, by po kilku godzinach punktualnie wylądować w Katowicach. Obawy przed mgłą na szczęście się nie sprawdziły i wystartowaliśmy kilka minut przed czasem. Naszą sobotnią maszyną był Airbus A320 linii Wizzair o regu HA-LPC. Maszyna została wyprodukowana w 1998 r. i od tego czasu latała w ACES Colombia pod znakami VP-BVD. W sierpniu 2003 roku po zakończeniu działalności przez ACES Colombia przeszła do Wizzair.

W środku czysto i schludnie, mimo tego, że był to wieczór samolot utrzymany był w czystości. Nie wiem jednak czy to dzięki 'czystym' paxom (być może inna klasa niż w Ryanair) czy załodze, która starała się posprzątać samolot po każdym locie. Jakby nie było - plus dla linii.

Na lotnisku Sturup w Malmo wylądowaliśmy pół godziny przed czasem. Wizzair korzysta tutaj z rękawów. Przednie wejście jest podłączane do rękawa, a do tylniego podjeżdżają schodki. Osoby wychodządze tylnymi drzwiami schodzą po schodach, a następnie przechodzą po płycie w kierunku schodów do rękawa, dzięki czemu wszyscy pasażerowie wchodzą do terminala razem. W Malmo jest trochę inaczej z pasażerami przylatującymi i odlatującymi. Porównując to lotnisko do Katowic... Pasażerowie odlatujący mają swoją strefę, wyposażoną w sklepy wolnocłowe. Pasażerowie, którzy przylatują wchodzą do hali bagażowej, nie przechodzą już przez airside. W Malmo natomiast po wylądowaniu można zrobić zakupy w strefie wolnocłowej, mija się pasażerów, którzy odlatują.

Lotnisko obsługuje około 2 milionów pasażerów rocznie. Jest to zdecydowanie mniej niż takie polskie porty lotnicze jak Katowice czy Kraków, ale Sturup znacznie zostawia w tyle 'polskich kolegów'. Posiada 8 rękawów i ok 20 gateów. Airside jest rozległe i dobrze zaopatrzone w wygodne ławki. Strefa ogólnodostępna liczy 30 check-inów. Nie ma niestety wielu miejsc siedzących, a amatorzy nocek na lotniskach nie będą zachwyceni, ponieważ w ławkach zamontowane są podłokietniki. W miejscu, gdzie są ławki znajduje się duża szyba, która daje nam widok na północną stronę lotniska.

Nocleg na lotnisku, które otwarte jest 24 h jest bezproblemowy. Ochrona nie przegania śpiochów. W budynku jest ciepło i panuje względna cisza. Jest również swobodny dostęp do gniazdek.

Jeśli chodzi o sklepy, bary, etc. w strefie ogólnodostępnej to jest jeden bar szybkiej obsługi "7-eleven" i dobrze zaopatrzony kiosk. Jest również bankomat.

Z lotniska do Malmo lub Lund można dotrzeć linią autobusową Flygbussarna, która posiada flotę wygodnych autokarów wycieczkowych. Osoby poniżej 25 roku życia płacą 79 SEK za przejazd w jedną stronę. I tutaj uwaga: jeśli ma się poniżej 25 roku nie należy kupować biletów powrotnych, ponieważ taki bilet wychodzi 179 SEK, jeśli zakupi się dwa bilety w jedną stronę cena wyjdzie 158 SEK. Osoby poniżej 15 roku życia podróżują za darmo. Czas jazdy z lotniska na główny dworzec kolejowy w Malmo trwa 30 minut. My - nastawieni na zwiedzanie wysiedliśmy na przystanku Triangeln, który jest usytuowany przy hotelu Hilton. Warto wspomnieć również, że przystanki linii Flygbussarna są na żądanie. Kierowca zapowiada każdy przystanek. Jeśli na jakimś chcemy wysiąść wciskamy przycisk STOP, który znajduje się nad głowami pasażerów.

Po wyjściu z autobusu na przystanek przy placu Triangeln udaliśmy się starówką w stronę Malmo Centralstation. Przejście zajmuje ok 25 minut, ale ten czas upływa bardzo szybko. Po drodze znajduje się wiele sklepów i kawiarnii. Fani McDonald's i BurgerKinga nie powinni narzekać, bo właśnie te dwie restauracje mija się po drodze. Naszą uwagę zwracają stojaki na rowery, które wyglądają nieco inaczej, ponieważ do jednego stojaka Szwedzi potrafią przypiąć kilkadziesiąt, a nawet kilkaset rowerów. Rowery w Malmo są wszechobecne. Stoją wszędzie, często niczym niezabezpieczone przed kradzieżą.

Po minięciu Malmo Centralstation udajemy się pod drugi co do wielkości budynek mieszkalny w Europie. Turning Torso liczy sobie 190 m, wyprzedza go jedynie Triumph Palace w Moskwie (265 metrów). Niestety nie ma punktu widokowego dla szerszej publiczności. Postanowiono, że jest to prywatny budynek mieszkalny i tylko osoby w nim mieszkające będą miały taką możliwość.

Po obejrzeniu z bliska tego wieżowca, skierowaliśmy się w stronę Västra Hamnen - wizytówki nowoczesnego Malmo, gdzie w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się plaża, a kilkaset metrów dalej port. Z plaży roztacza się widok na cieśninę Öresund i most o takiej samej nazwie, łączący Malmo (Szwecję) z Kopenhagą (Danią). Po niekrótkim spacerze wzdłuż wybrzeża zawróciliśmy i obraliśmy kurs ponownie na Malmo Centralstation, skąd odjeżdża autobus Flygbussarna, o którym już wcześniej pisałem.

Na lotnisko docieramy na półtorej godziny przed planowanym odlotem. Szybka odprawa bez kolejek, bezproblemowe security control i już jesteśmy w airside. Gate 6 znajduje się na końcu strefy Shengen, po drodze mijamy kilka sklepów i perfumerii. Duty free nie jest duże, znajduje się tutaj około 4-5 małych sklepów, w których można zaopatrzyć się w markowe perfumy, pamiątki ze Szwecji, zabawki oraz artykuły spożywcze.

Boarding rozpoczął się planowo, wystartowaliśmy o czasie. Ku naszemu zadowoleniu ten lot obsługiwał jeden z najnowszych samolotów Wizzaira - Airbus A320 o regu HA-LPW, który przyleciał prosto z fabryki w Tuluzie na początku lipca tego roku. Na lotnisku w Warszawie powitała nas mglista pogoda i słaba widoczność. Po 30 minutach byliśmy w centrum, a o 21:05 o czasie dojechaliśmy PKP do Radomska.
Kolejną podróż można zaliczyć do udanych. Jeśli ktoś wytrwał do końca to szczerze gratuluję :)
Pozdrawiam,
Damian

Tu-154M Slovakia Government na EPKT

2009-10-15T13:20:00.004+02:00

Przypadkowo trafiłem na Tutke Słowacką na EPKT. Poniżej fotki:

Boeing 747-400F, Singapore Airlines Cargo

2009-09-30T18:30:00.004+02:00

Dzisiaj po UL981 poszedł Boeing 747-400F linii Singapore Airlines (Cargo). Numer lotu to SQC7378, z Singapuru do Amsterdamu przez Bangalore i Szanghaj.

Warszawa-Okęcie, dn. 19.09.2009 r. - A320s Almasria

2009-09-21T17:31:00.004+02:00

W sobotę na EPWA zagościły dwa Airbusy A320 egipskiej linii lotniczej Almasria. Maszyny przyleciały z Egiptu w podmianie za linię Lotus Air.

SU-TCB

SU-TCA

Warszawa-Okęcie, dn. 19.09.2009

2009-09-20T11:31:00.005+02:00

Super pogoda i lądowania na 11... ale to falowanie ;-)

Wspomnienie Birmingham, 24.06.2009

2009-09-05T19:36:00.002+02:00

"To On nadał kurs Wam do nieba..."

2009-08-31T11:05:00.005+02:00

Air Show 2009 w Radomiu... Tym razem nie skończył się według planów. Kilka minut po godzinie 13 w swój ostatni lot - do nieba - wzbił się samolot Sukhoi Su-27. Piloci zaprezentowali to co potrafili, pokazali manewry i akrobacje, których uczyli się przez wiele lat, zdobywajac doświadczenie w postaci 2000 h nalotu. Jednym z nich był Zastępca Dowódcy Sił Powietrznych w Białorusi.

Po kilku minutach lotu coś poszło nie tak, maszyna leciała ku ziemi, zniknęła za linią drzew, a 100 000 widzów zobaczyło chmurę dymu, która unosiła się po drugiej stronie lotniska. Zapadła grobowa cisza, przerywana słowami wypowiadanymi przez śmiech: "Kur... on spadł! Dzwoń do TVNu" ; "Patrz, on sie rozwalił.. ha ha" ;
Szkoda, że nie wszyscy zdawali sobie sprawę z powagi sytuacji. Przecież to nie był zdalnie sterowany model, a poteżna maszyna, za sterami której siedziało dwóch ludzi, dwóch wielkich pilotów, którzy poświęcili swoje życie lotnictwu, a przede wszystkim uratowali tysiace ludzi, którzy mogli zginąć, Dzięki pilotom, którzy nie podjęli decyzji o katapultowaniu się, tylko chcieli sprowadzić samolot na ziemię zdala od zabudowań i tłumów. Mieli do wyboru "uciec" z samolotu poprzez katapultowanie się, ale tego nie zrobili. Powinniśmy być dla nich wdzieczni z tego powodu.

Kilka chwil po tragedii na skanerze usłyszałem: "Znaleźliśmy ciało jednego pilota, drugiego nadal szukamy". Była nadzieja, która zgasła wraz ze słowami: "Mamy drugiego pilota."
Pokazy zostały odwołane - ludzie powoli zaczęli opuszczać teren lotniska, ale znaleźli się również tacy, którzy byli oburzeni decyzją o zakończeniu podniebnych akrobacji.
http://www.onet.tv/air-show-co-mysla-uczestnicy,5431723,1,klip.html#
W obliczu tak wielkiej tragedii oni chcieli bawić się dalej. Ciekawe, co by powiedzieli, gdyby to ich członkowie rodzin lecieli tą maszyną?

"Odrzuciwszy smętność ziemskich kajdanów
tańczę w niebiosach
na skrzydeł srebrnych radości
wspiąłem się się ku słońcu
w nieokrzesaną wesołość chmur
przedzielonych światłem
i oddawałem się tysiącom rzeczy
o których nikt nawet nie śnił
w pętlach, wzlotach i wstęgach
i ciszą umysłu niesiony
przemierzałem nieskalaną świętość przestrzeni
uniosłem dłoń moją
i dotknąłem
oblicza Boga!"

Warszawa-Okęcie, dn. 17.08.2009

2009-08-18T19:16:00.006+02:00

TOP SHOT na Jetphotos.net

2009-08-13T22:15:00.005+02:00

Dla wielu z Was może to nic nie znaczyć, ale dla mnie to prawdziwy podwód do dumy :) Po raz pierwszy moje zdjęcie otrzymało tyle odsłon w ciągu doby od daty wrzucenia i dostało się na główną stronę JetPhotos.Net.
Zdjęcie przedstawia Airbus'a A380-800, lecącego z Lonynu-Heathrow do Dubaju. Został złapany podczas mojego lotu z Krakowa do Londynu-Stansted liniami Ryanair.